Χιλιάδες κάτοικοι της Γάζας που εργάζονται στο Ισραήλ είδαν τις άδειές τους να ακυρώνονται μετά τις 7 Οκτωβρίου 2023.
Μετά τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, ακυρώθηκαν οι άδειες χιλιάδων κατοίκων της Γάζας που εργάζονταν στο Ισραήλ. Σύμφωνα με το Παλαιστινιακό Υπουργείο Εργασίας, περίπου 6.000 είναι τώρα εκτοπισμένοι στη Δυτική Όχθη, ορισμένοι από τους οποίους ζουν σε άθλιες συνθήκες. Οι ομάδες μας τους υποστηρίζουν με δωρεές, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων για μη μεταδοτικές ασθένειες, και υποστήριξη ψυχικής υγείας.
«Πριν από τις 7 Οκτωβρίου, όλα ήταν εντάξει για μένα», λέει ο Χουσεΐν*, 62 ετών, ο οποίος ζει στη Γάζα αλλά εργαζόταν στο Ισραήλ για 37 χρόνια πριν από τον σημερινό πόλεμο στη Λωρίδα. «Θα πήγαινα να δουλέψω στην Ashdod. Μερικές φορές κοιμόμουν εκεί και μερικές φορές επέστρεφα στη Γάζα για να επισκεφθώ την οικογένειά μου και να μείνω μαζί τους».
Για να βγάλει τα προς το ζην για την οικογένειά του, ο Χουσεΐν έβαφε σπίτια και εργαζόταν σε αγροκτήματα στην Ashdod, μια πόλη στο Ισραήλ περίπου 35 με 40 χιλιόμετρα βόρεια της Γάζας.
«Μου φέρoνταν καλά και έχω πολλούς Ισραηλινούς φίλους», λέει. «Την ημέρα πριν από τις επιθέσεις της 7ης Οκτωβρίου, έπινα καφέ με τον καλύτερό μου φίλο στο μέρος όπου έμενα. Είναι Ισραηλινός και τον γνώρισα ενώ αγόραζα λαχανικά στην αγορά. Συνήθιζα να φέρνω σε αυτόν και την οικογένειά του μερικά φρούτα και λαχανικά από τη Γάζα. Οι οικογένειές μας γρήγορα συνδέθηκαν φιλικά».
Αλλά στις 7 Οκτωβρίου όλα άλλαξαν για τον Χουσεΐν. «Κοιμόμουν όταν ο φίλος μου και ένας άλλος άνδρας μπήκαν στο δωμάτιό μου και άρχισαν να με χτυπούν. Φώναζαν: «Ο λαός σας μας σκοτώνει εδώ και εσείς κοιμάστε στα σπίτια μας!». Εξαπέλυσαν τα σκυλιά τους πάνω μου. Με δάγκωσαν στο στομάχι και το σώμα μου».
Μετά από 10 λεπτά, ο Χουσεΐν κατάφερε να ξεφύγει, αλλά του πήρε 30 λεπτά για να φτάσει σε ασφαλές μέρος. «Τηλεφώνησα σε έναν ισραηλινό φίλο μου, ο οποίος ήρθε να με πάρει. Με πήγε στο σπίτι ενός άλλου φίλου και κρύφτηκα εκεί για 10 ημέρες χωρίς να δω τον ήλιο. Στις 18 Οκτωβρίου, πήρα ταξί και ήρθα εδώ στη Δυτική Όχθη».
Ο Χουσεΐν έφτασε στη Ραμάλα, την κύρια πόλη της Δυτικής Όχθης, και αποφάσισε να κατευθυνθεί βόρεια προς την Τζενίν, όπου οι Παλαιστινιακές Αρχές λειτουργούν πολλά κέντρα στα οποία φιλοξενούνται εκατοντάδες εκτοπισμένοι κάτοικοι της Γάζας.
Οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα προσφέρουν σε αυτά τα κέντρα δωρεές ιατρικών υλικών, συμπεριλαμβανομένων φαρμάκων για μη μεταδοτικές ασθένειες, και υποστήριξη ψυχικής υγείας. Ορισμένοι ασθενείς ανέφεραν στις ομάδες μας ότι ξυλοκοπήθηκαν, ταπεινώθηκαν και κακοποιήθηκαν ενώ κρατούνταν από τις ισραηλινές δυνάμεις από τις 7 Οκτωβρίου.
«Οι άνθρωποι εδώ είναι πραγματικά ευγενικοί. Δεν το περίμενα», λέει ο Χουσεΐν. «Αλλά η οικογένειά μου είναι στην πόλη της Γάζας. Η γυναίκα και τα παιδιά μου ζουν εκεί. Μερικές φορές καταφέρνω να επικοινωνήσω μαζί τους μέσω τηλεφώνου. Μου λένε πώς είναι η κατάσταση εκεί. Είναι τρομερό.
Θέλω απλώς να ζήσω ειρηνικά. Δεν θέλουμε να ενοχλούμε κανέναν και ελπίζουμε ότι κανείς δεν θα μας ενοχλεί. Να ζούμε ειρηνικά με τις οικογένειές μας, τα παιδιά και τα εγγόνια μας. Η Παλαιστίνη είναι η χώρα μου, όπου κι αν βρίσκομαι, είναι η χώρα μου. Ανυπομονώ να δω την οικογένειά μου στη Γάζα».
Σήμερα, ο Χουσεΐν πιστεύει ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να επιστρέψει στην Ashdod, την πόλη όπου εργαζόταν.
«Η κατάσταση δεν μπορεί ποτέ να είναι η ίδια», λέει.
*Το όνομα έχει αλλάξει για λόγους εμπιστευτικότητας.