Από το 2019, στη περιοχή παρατηρείται μία αύξηση κρατικών και μη κρατικών ένοπλων ομάδων, καθώς η κρίση στο Κεντρικό Sahel, η οποία ξεκίνησε το 2012 στο Μάλι, έχει εξαπλωθεί. Η βία και η ανασφάλεια, ιδίως στις στο Σαχέλ έχει εξαναγκάσει περισσότερους από ένα εκατομμύριο ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους. Η χώρα αντιμετωπίζει επίσης τη χειρότερη επισιτιστική κρίση της τελευταίας δεκαετίας.
Πολλοί άνθρωποι αγωνίζονται για την πρόσβαση σε στέγη, τροφή, νερό και ιατρική περίθαλψη. Από τον Μάιο του 2021, 76 κέντρα υγείας παραμένουν κλειστά και 245 λειτουργούν με μειωμένες υπηρεσίες σε ολόκληρη τη χώρα, σύμφωνα με το OCHA. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το ιατρικό προσωπικό έχει δεχθεί επιθέσεις σε περιοχές που πλήττονται από τη βία και πολλοί έχουν προληπτικά εγκαταλείψει τη χώρα.
Ένας αυξανόμενος αριθμός πόλεων πολιορκείται από ένοπλες ομάδες, αναγκάζοντας μερικές φορές τις ομάδες μας να αναστείλουν ή να σταματήσουν εντελώς τις δραστηριότητές τους. Το 2022, αφού ένοπλες ομάδες ανέλαβαν τον έλεγχο της Pama, της Sebba και του Djibo, όπου λειτουργούμε κέντρα υγείας και εργαζόμαστε για τη βελτίωση της παροχής νερού, η πρόσβαση μέσω εδάφους έγινε σύντομα σχεδόν αδύνατη. Τα τρόφιμα και οι ιατρικές προμήθειες μπορούσαν να παραδοθούν μόνο με στρατιωτικές αυτοκινητοπομπές ή από αέρος, προκαλώντας σοβαρές ελλείψεις και απότομη αύξηση των τιμών.
Οι υγειονομικές εγκαταστάσεις της χώρας αντιμετωπίζουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού, καθώς πολλοί επαγγελματίες υγείας έχουν διαφύγει, λόγω της βίας. Οι απειλές κατά του προσωπικού και των ασθενών μας, η αύξηση των σημείων ελέγχου και οι περιορισμοί στην τροφοδοσία από ένοπλες ομάδες μας ανάγκασαν να διακόψουμε τα έργα μας στις περιοχές Centre-Nord και Sahel το 2022.
Παρ’ όλα αυτά, οι ομάδες μας συνέχισαν να παρέχουν ανθρωπιστική και ιατρική φροντίδα στους εκτοπισμένους και στις κοινότητες υποδοχής καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, εστιάζοντας στην αντιμετώπιση σημαντικών προβλημάτων υγείας, όπως η ελονοσία, τα κρούσματα ιλαράς και άλλων ασθενειών, καθώς και στην παροχή ψυχικής υποστήριξης και στην φροντίδα ατόμων που έχουν υποστεί σεξουαλική βία. Οι ομάδες βοήθησαν, επίσης, στην αντιμετώπιση της σοβαρής έλλειψης νερού που επιδεινώνεται από τη συνεχιζόμενη σύγκρουση, μεταφέροντας πόσιμο νερό με φορτηγά και κατασκευάζοντας φρεάτια.